انتظار بهشت رفتن، تنها بخاطر ایمان داشتن و بدون سختى کشیدن، انتظار نادرستى است.
«ام حسبتم ان تدخلوا الجنّة…»

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِینَ
خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء
وَزُلْزِلُواْ حَتَّى یَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَهُ
مَتَى نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِیبٌ
(البقرة/214)
مردم، امّتى یگانه بودند پس خداوند پیامبران را نویدآور و بیم دهنده برانگیخت، و با آنان، كتاب [خود] را
بحق فرو فرستاد، تا میان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند داورى كند. و جز كسانى كه [كتاب ] به
آنان داده شد- پس از آنكه دلایل روشن براى آنان آمد- به خاطر ستم [و حسدى ] كه میانشان بود،
[هیچ كس ] در آن اختلاف نكرد. پس خداوند آنان را كه ایمان آورده بودند، به توفیق خویش، به حقیقت
آنچه كه در آن اختلاف داشتند، هدایت كرد. و خدا هر كه را بخواهد به راه راست هدایت مى كند.
بقیه موضوع در ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: جوان عصر امام خامنه ای